המכונית שאימא שלי קיבלה כשעברנו לדניה

בדיוק עברנו מטירת הכרמל לשכונת דניה בחיפה. להורים שלי לא באמת היה את הכסף הדרוש לקניית הבית הפרטי עם הגינה והנוף לים. כדי להגשים את החלום שלהם הם מכרו את כל מה שהיה להם, כולל את הרכב של אימא שלי. אבל אימא עדיין הייתה צריכה רכב כדי להגיע לעבודה בטכניון, ולכן אבא שלי הביא לה מכונית רום כרמל. הבושה הכרוכה בנסיעה במכונית הרום כרמל הלבנה בשכונת דניה העשירה כנראה אפילו הזיזה במשהו לאבא שלי. יום אחד הוא החליט להפתיע את אימא שלי: הוא לקח את הרכב ובלי לומר לה צבע אותו בצבע כחול מטאלי נוצץ. בכל פעם שאני חושבת על זה אני צוחקת. הוא החליט שהרום כרמל כל כך מזוהה עם הצבע הלבן, שאולי אם הוא יצבע אותה בצבע של מכונית חדישה אף אחד לא יזהה את הרכב.               

אימא שלי נסעה ברכב הזה (וגם אנחנו) במשך כמה שנים טובות. לאחרונה, כאשר שוב העלינו את הסיפור הזה בינינו, אימא שלי סיפרה לי שכאשר אבא שלי קרא לה להראות לה את ההפתעה הגדולה, הוא לא ידע שהבוס של אימא שלי בדיוק קנה רכב חדש בצבע הזה.

السيارة التي حصلت عليها والدتي عندما انتقلنا إلى دينيا

كنا قد انتقلنا للتو من طيرة الكرمل إلى حي دينيا في حيفا. لم يكن لدى والدي المال اللازم لشراء المنزل الخاص بالحديقة والمطل على البحر. ولتحقيق حلمهم باعوا كل ما يملكون، بما في ذلك سيارة والدتي. لكن أمي كانت لا تزال بحاجة إلى سيارة للذهاب إلى العمل في التخنيون، لذلك أحضر لها والدي سيارة روم كرمل. لا بد أن الخزي الذي ينطوي عليه قيادة سيارة الروم كرمل البيضاء في حي دينيا الغني قد أثر في والدي.

وفي أحد الأيام قرر أن يفاجئ والدتي: فأخذ السيارة ودون أن يخبرها قام بطلائها باللون الأزرق المعدني اللامع. في كل مرة أفكر في ذلك أضحك. قرر أن روم الكرمل مرتبطة باللون الأبيض، بحيث أنه إذا دهنها بلون سيارة حديثة فلن يتعرف أحد على السيارة.

قادت والدتي هذه السيارة (وكذلك نحن) لعدة سنوات جيدة. مؤخرًا، عندما طرحنا هذه القصة مرة أخرى، أخبرتني أمي أنه عندما اتصل بها والدي ليُريها المفاجأة الكبرى، لم يكن يعلم أن مدير أمي في العمل كان قد اشترى للتو سيارة جديدة بهذا اللون.

The car my mother got when we moved to Denya

We had just moved from Tirat Hacarmel to the Denya neighborhood in Haifa. My

parents didn’t really have the money they needed to buy a private house with a

garden and a view of the sea. To realize their dream, they sold everything they had,

including my mother’s car. But she still needed a car to get to work at the

Technion[1], and so my father brought her a Rom Carmel. The embarrassment of

driving the white Rom Carmel in the affluent Denya neighborhood even moved my

father in some way. One day he decided to surprise my mother. He took her car, and

without saying a word repainted it in a glistening metallic blue. I laugh every time I

think about it. He decided that since the Rom Carmel is so identified with the color

white, if he painted it in the color of a brand-new car, nobody would recognize it.

My mother used that car (and so did we) for quite a few years. Recently, when we

were together and recalled the story, my mother told me that when my father called

her to show her the great surprise, he didn’t know that my mother’s boss had just

bought a new car in the same blue color.

[1] Technion – Israel Institute of technology